روشنا

در براکتینگ، چند عکس با تنظیمات مختلف از یک موضوع گرفته می شود تا حداقل یک عکس ایده آل تهیه شود.
در براکتینگ نوردهی، چند عکس با نورسنجی های مختلف گرفته می شود تا یکی از آنها از لحاظ نور، ایده ال باشد. اگر این فرآیند به شکل خودکار توسط دوربین انجام گردد، به آن براکتینگ خودکار (Auto bracketing) می گویند.
به عبارتی براکتینگ تکنیکی است که به کمک آن می‌توانید از یک صحنه، مجموعه عکس‌هایی با نوردهی‌‌های متفاوت داشته باشید.
منظور از “خودکار” در اینجا به معنای عکس ‌برداری پیاپی دوربین به صورت ۲، ۳، ۵ فریم یا بیشتر و با تنظیمات نوردهی از ۰٫۳ تا ۲٫۰ است که به صورت خودکارانجام می‌شود.

زمانی که از کیفیت عکس‌های خود مطمئن نیستید یا آن‌که محدوده دینامیکی صحنه‌ی عکاسی شما بیش‌تر از آن چیزی است که دوربین می‌تواند ثبت کند به‌تر است با براکتینگ کار کنید. در یک دوربین دیجیتال، این قابلیت برای ترکیب عکس‌های با ‌نورکم و نور زیاد کاربرد دارد. به این ترتیب، تصویری بوجود آمده از نظر محدوده دینامیکی با صحنه هماهنگی دارد.

انواع براکتینگ خودکار

در دوربینهای دیجیتال انواع مختلفی از براکتینگ خودکار وجود دارد:

1. براکتینگ خودکار نورسنجی (Exposure Autobracketing)
2. براکتینگ خودکار اشباع رنگ (Saturation Autobracketing)
3. براکتینگ خودکار تراز سفیدی (White Balance Autobracketing)
4. براکتینگ خودکار شارپنس (Sharpness Auto Bracketing)
5. براکتینگ خودکار کنتراست (Contrast Autobracketing)
6. براکتینگ خودکار فوکوس (Focus Autobracketing)

منابع:
http://www.dpreview.com/learn/?/Glossary/Exposure/Auto_Bracketing_01.htm
http://photohub.wordpress.com/2008/09/04/photography-bracketing-techniques-ii