روشنا

‌پس از مدتی وقفه با مصاحبه‌ای اختصاصی در خدمت شما هستیم. این بار با آلفردو جی. مارتیز جی.[۱] یکی از عکاسان فعال در سایت Aminus3 ارتباط برقرار کرده و از او سوالاتی در مورد سبک و ابزار مورد استفاده در عکاسی اچ. دی. آر پرسیدیم.

این مصاحبه به زبان انگلیسی انجام و سپس ترجمه شده است. برای گذر از مصاحبه و مشاهده گالری اینجا کلیک کنید.

پیش از شروع سوالات، خود را بیشتر معرفی کنید. چه شد که به عکاسی روی آوردید؟

علاقه من به عکاسی از سال ۲۰۰۵ و در سفری تفریحی به ژاپن شروع شد. قبل از آن علاقه‌ای به عکاسی نداشتم و نمی‌فهمیدم چه چیز در مورد این هنر این قدر جذاب است. در طول سفر پدرم به من دوربینی داد و مرا تشویق کرد که از آنچه در شهر جذاب می‌یابم عکس بگیرم.
روز نخست من با دوربین با کارت حافظه پر و بیش از ۳۰۰ عکس به پایان رسید و روزهای پس از آن هم به همین منوال بود. از هرچه می‌توانستم عکس می‌گرفتم. آن عکس‌ها به لپ تاپ منتقل شد و همان جا ماند. پس از مدتی به عکس های سفر سر زدم تا از آن تجربه یادی کنم و به نظرم رسید که چرا این همه عکس گرفته‌ام. در بیشتر عکس‌ها آنچه در آن لحظه درمورد آن صحنه به نظر خاص رسیده بود دیگر جذاب نبود. بعد از کمی مرور بیشتر متوجه شدم بعضی از عکس‌ها متفاوتند و از بقیه سر تر هستند و فهمیدم که باید چگونه نگاه کردن را یاد بگیرم. تصمیم گرفتم سعی خود را برای یاد گرفتن عکاسی بکنم، اما یک سال طول کشید تا حرکتی انجام دهم.
در سال ۲۰۰۶ برای تحصیل به ژاپن سفر کردم و ۳ سال فوق لیسانس طراحی معماری خواندم. با پس‌زمینه معماری، پتانسیل عکاسی برای ثبت موضوعات گوناگون در فرآیند طراحی خود را کشف کردم.
در زمان فراغتم در توکیو، درباره عکاسی تحقیق کردم و هرآنچه می‌توانستم یاد می‌گرفتم. کتاب «درک نوردهی»[۲] را خواندم، ویدیوهای مختلف درباره عکاسی دیدم، مقالات آموزشی درمورد پردازش عکس خواندم و به طور مدارم تمرین کردم تا احساس‌ام را بهبود دهم.
در سال ۲۰۰۷ تصمیم گرفتم فوتوبلاگ بسازم تا خاطراتم را در توکیو با خانواده‌ام تقسیم کنم، و همچنین بازخورد عکاسان دیگر را ببینم تا دانش و مهارت خود را بهتر کنم.
در آن زمان هر روز یک عکس را پردازش می کردم، یعنی عکسی که برای انتشار انتخاب شده بود. دو سال را با انتشار یک عکس در هر روز سپری کردم، اما به خاطر پروژه‌های کاری نتوانستم به این منوال ادامه دهم. هنوز هم عکس‌هایم را منتشر می‌کنم، اما نه مثل روزهای نخست. اما هنوز در هر روز تنها یک عکس پردازش می‌کنم، البته روزهایی که تصمیم دارم عکسی در فوتوبلاگ منتشرکنم.

چه چیز شما را به کاوش دنیای اچ. دی. آر ترغیب کرد؟

با شروع فوتوبلاگ‌ام، فوتوبلاگ‌های دیگر را جستجو می‌کردم تا چشم‌هایم را تمرین بدهم و از تجربیات دیگران چیزی یاد بگیرم. وقتی فوتوبلاگ‌های دیگر عکاس‌ها را می‌دیدم، متوجه شدم بعضی عکس‌ها ظاهر خاصی دارند، اما دقیقا نمی‌دانستم چرا. بعد وبلاگ Vanilla Days پیت کار[۳] را یافتم و از شخصیت عکس‌هایش خیلی خوشم آمد. با دیدن عکس‌هایش اچ. دی. آر را کشف کردم و با خواندن مقاله آموزشی او تصمیم گرفتم این سبک را تجربه کنم.

شما سبک پردازش عکس های اچ. دی. آر خود را «طبیعی نگار» می دانید یا «فراواقعگرا»؟ و چرا این را ترجیح می دهید؟

هیچ وقت به دنبال کردن سبک خاصی فکر نکرده‌ام. من به پرورش احساس یا درک و بیان خود اعتقاد دارم. انتخاب شخصی من بهبود به سمت پردازش عکس‌های اچ. دی. آر به شکلی است که لطیف باشند و احساس زیاد پردازش شده نداشته باشند، گرچه در بعضی موارد می خواهم نتیجه کار گیرایی لازم را داشته باشد. نمی‌دانم این را می توان «طبیعی نگاری» دانست یا نه، اما من سبک «طبیعی نگار» را به «فراواقعگرا» ترجیح می دهم.

از چه ابزار عکاسی و پردازش تصویری برای گرفتن عکس های اچ. دی. آر استفاده می کنید؟

من از نیکون D70s به عنوان دوربین اصلی‌ استفاده می کنم، همراه با لنز Sigma 18-200mm f/3.5-6.3. همچنین عکس‌هایی با کنون ۴۰D و لنز Tamron AF18-270mm f/3.5-6.3 Di II دارم. بسته به موقعیت از سه‌پایه و کنترل ازراه دور یا دکلانشور استفاده می‌کنم. برنامه دارم که اگر موقعیت بود چند فیلتر بخرم، مخصوصا یک ND grad.

لطفا در مورد این که چطور عکس می گیرید و سپس پردازش می کنید بیشتر توضیح دهید.
- آیا Raw عکس می گیرید یا JPG؟ و معمولا چند عکس؟

من شخصا Raw را ترجیح می‌دهم چون اطلاعات بیشتری را درخود ذخیره می‌کند و در زمان پردازش نسبت به JPG انعطاف بیشتری دارد.
درباره پردازش، برای عکس اچ. دی. آر می‌توان از ۳ فایل Raw و بیشتر یا یک عکس Raw استفاده کرد. عکس‌های اچ. دی. آر که من تولید می کنم از نوع دوم است، یعنی یک عکس می‌گیرم و نوردهی‌های مختلف از آن را با استفاده از لایت‌روم[۴] ذخیره می کنم، و نتیجه کار که ۳ تا ۵ فایل tiff است را برای نگاشت تنالیته و تولید اچ. دی. آر به فوتوماتیکس می‌برم.
از لحاظ تکنیکی نگاشت تنالیته با یک فایل Raw عکس اچ. دی. آر به حساب نمی‌آید، ولی متاسفانه من امکان براکت کردن نوردهی صحنه را نداشته‌ام، چون در زمان عکاسی معمولا در حرکت هستم یا از جایی به جای دیگر سفر می‌کنم و بیشتر این عکس‌ها زمانی گرفته شده که سه‌پایه همراه خود نداشته‌ام. تولید اچ. دی. آر از ۳ عکس Raw یا بیشتر چیزی است که در اولین فرصت که بتوانم برای آن برنامه‌ریزی کنم انجام خواهم داد.

– چه صحنه هایی به نظر شما بهترین گزینه برای عکس های اچ. دی. آر هستند؟

فکر می‌کنم قدرت اچ. دی. آر وقتی ابرهای زیبا در کنتراست با پیچیدگی‌های سایه‌ها و نور در یک صحنه وجود دارد لمس می شود، همچنین در تصاویر طلوع و غروب خورشید. در مورد خودم، من دوست دارم بعضی عکس‌ها را به صورت اچ. دی. آر پردازش کنم چون جزییات عکس را بهتر نشان داده و خروجی زیباتری ارایه می‌دهد. این مخصوصا درمورد عکس‌های معماری مصداق دارد و همچین تصاویر اشیایی که بازتاب‌، بافت و تکرار عناصر سازنده متعدد دارند. در این موارد اچ. دی. آر کمک می کند همه این جزییات نشان داده و به عکس شخصیت قوی‌تر تازه‌ای ببخشیم. عکاسی اچ. دی. آى در شب هم برایم جذاب است، اما تا به حال امتحان نکرده ام.

- چه نرم افزاری را برای این کار پیشنهاد می کنید و چرا؟

من لایت روم و فوتوماتیکس را توصیه می‌کنم. هر دو برنامه ساده هستند و یادگیری آن‌ها سریع است و فرآیند کاری شما را ساده می‌کنند تا بتوانید بیشتر بر روی مهارت‌های خود کار کنید، به جای آنکه بیشتر وقت خود را جلوی کامپیوتر در تلاش برای یادگیری پردازش عکس صرف کنید. هر دو برنامه با هم به خوبی کار می‌کنند و انعطاف‌پذیرند که به شما امکان می‌دهند بسته به احساسی که برای یک عکس خاص می‌خواهید آن‌ها را تنظیم کنید.

بر اساس تجربه ای که کسب کرده اید، معمول ترین اشتباهاتی که افراد در شروع تلاش برای عکاسی اچ. دی. آر می کنند چیست؟

فکر می‌کنم یک اشتباه معمول این است که اجازه دهید تاثیر مستقیم پردازش اچ. دی. آر شما را از لطافت صحنه یا آن لحظه دور کند. منظورم این است که به سادگی ممکن است با عکسی زیاد پردازش شده و دور از واقعیت کار را تمام کنیم. مسلما این به سلیقه شخص هم بستگی دارد و این‌که سعی در پرورش چه سبکی دارید.
یک اشتباه دیگر این است که فکر کنید پردازش اچ. دی. آر می‌تواند یک عکس بد را نجات دهد. برای یک تصویر اچ. دی. آر خوب یک عکس خوب با وضعیت نوری مناسب، ترکیب بندی، تعامل عناصر صحنه و احساس خوب نیاز است.

و به عنوان آخرین پرسش: راهنمایی، تمرین، یا منابعی برای مطالعه بیشتر برای خوانندگان ما که قصد بهبود عکاسی اچ. دی. آر خود را دارند، دارید؟

پیشنهاد می‌کنم بیرون بروید و تجربه کنید و تفریح را در کاری که می‌کنید فراموش نکنید. از زندگی و عکاسی لذت ببرید. به یاد داشته باشید که هر عکسی با اچ. دی. آر بهتر نمی‌شود، پس هر عکسی که می‌گیرید به این روش پردازش نکنید. انتخاب کنید و وقتی تصمیم گرفتید عکسی را به این روش پردازش کنید، به دنبال بهبود آن جنبه‌ای باشید که درابتدا عکس را برای آن گرفته‌اید تا احساسی که از آن لحظه می‌خواهید، منتقل کنید.
درمورد منابع برای مطالعه می توانید از «درک نوردهی» برایان پیترسن[۵] برای یادگیری پایه عکاسی شروع کنید. مقاله آموزشی اچ. دی. آر پیت کار و کارگاه آموزشی تصویربرداری اچ. دی. آر او را که منابع خوبی برای یادگیری اچ. دی. آر هستند، بخوانید. همچنین می توانید برای کتاب‌های بیشتر در این رابطه آمازون را جستجو کنید یا در وب به دنبال مقالات آموزشی دیگر بگردید.
یک راه خوب دیگر جستجو در وب به دنبال مثال‌های تصویربرداری اچ. دی.‌آر است که بدین وسیله عکاسانی را خواهید یافت که در این سبک به کمال رسیده‌اند و تصاویری بی‌بدیل خلق می‌کنند. با این کار می‌توانید تصمیم بگیرید کدام سبک را در عکاسی می خواهید دنبال کنید، و چشمان خود را تمرین دهید تا بدانید چه دوست دارید.

برای مشاهده کارهای آلفردو می‌توانید از فوتوبلاگ او در نشانی parallax.aminus3.com دیدن کنید.

[View with PicLens]

————————–
1. Alfredo J. Martiz J.
2. Understanding Exposure
3. Pete Carr
4. Lightroom
5. Bryan Peterson

بهروز سنگانی
وب سایت شخصی
هر روز از خواب بیدار می شوم تا تصویر تازه ای از جهان ببینم.
برای مشاهده موارد ارسالی دیگر نویسنده کلیک کنید